تبليغاتX
گورین بو يه‌كسانی

فعالان كُرد کمپین یک میلیون امضاء برای تغییر قوانین تبعیض‌آمیز




شنبه 21 اردیبهشت 1387 

آخرین وضعیت پرونده هاناعبدی و روناک صفارزاده در گفتگو با محمد شریف وکیل آنان

 

ادوارنیوز: دکتر محمد شریف وکیل دادگستری در گفتگو با خبرنگار ادوارنیوز آخرین وضعیت پرونده هانا عبدی و روناک صفارزاده را تشریح کرد.

شریف در خصوص وضعیت پرونده هانا عبدی گفت:روز سه شنبه هفته گذشته جلسه رسیدگی به اتهامات هاناعبدی در شعبه دوم دادگاه انقلاب سنندج برگزار گردید. در این جلسه اتهام" اجتماع و تبانی جهت ارتکاب به جرم"موضوع ماده 610 قانون مجازات اسلامی که ضمن کیفرخواست به عنوان اتهام مطرح گردیده بود تفهیم گردید.

شریف ادامه داد: در این جلسه آخرین دفاع نیز از موکل بنده اخذ شد و علی الاصول دادگاه این هفته مبادرت به صدور رای برای هانا عبدی خواهد کرد.

شریف در مورد پرونده روناک صفارزاده نیز گفت: دادگاه برای این پرونده وقت احتیاطی تعیین نموده است و علی الاصول دادگاه پس از آن برای جلسه دوم رسیدگی به اتهامات ایشان تعیین وقت خواهد کرد.

شریف گفت¨: اتهام روناک صفارزاده محاربه اعلام شده است.

شریف با تشریح آخرین وضعیت موکلانش گفت: هردو موکل در کماکان در زندان عمومی سنندج محبوس می باشند و برای تبدیل قرار بازداشت به وثیقه مجددا لایحه ای به هر دو شعبه رسیدگی کننده به پرونده تسلیم شده است اما تا بحال قرار بازداشت موقت به دفعات تمدید شده است و اعتراضات بنده به این تمدید قرارها مورد قبول دادگاه واقع نشده است.

| + | بخش: خبر و گزارش |

یکشنبه 15 اردیبهشت 1387 

راهی كه قاتل زنان باردار شده است / زانيار احمدی

 

اين‌جا زنانی كه می‌خواهند مادر شوند می‌ميرند. راهی كه نوزادان را نمی‌پذيرد و مادر شدن را قدغن می‌كند. روستای مرب‌زان در 12 كيلومتری شهر سنندج واقع در استان كردستان دارای راهی نامساعد برای اتصال به داخل شهر است. اهالی اين روستا داغ دل‌هايي سخت دارند. زنان بارداری كه بايد سريعاً به يك مركز درمانی مناسب رسانده شوند به دليل مشكلات راه نمی‌توانند نوزادان خود را به دنيا بياورند و خودشان هم تلف می‌شوند. سختی راه روستای مذكور تا به حال بيش از 25 زن باردار را از بين برده است.

در ابتدا برای آشنايی بيش‌تر با مشكلاتی كه ساكنين روستای مرب‌زان دارند با يكی از اهالی روستا گفت‌وگويی ترتيب داديم. وی در آغاز از مسافت جاده خاكی و بدقولی مسئولان می‌گويد: ((اين جاده خاكی 2 كيلومتر است اما برای رسيدن به شهر سنندج بايد 12 كيلومتر راه را طی كنيم و برای آسفالت شدن اين جاده خاكی از سال 1372 تا كنون چندين بار به اداره راه و ترابری مراجعه كرده‌ايم و هر بار به ما قول‌هايي داده‌اند كه البته تا امروز عمليی نديده‌ايم.))

ابراهيم صادقيان ابراز كرد: تا به حال شاهد فوت بيش از 10 زن باردار بوده‌ام و با توجه به شنيده‌ها نزديك به 15 نفر ديگر نيز در گذشته از بين رفته‌اند.)) وی در پايان اظهار داشت: ((بيش‌تر اهالی روستا به دليل اين‌كه دولت به مشكلات‌شان رسيدگی نمی‌كند در انتخابات گذشته شركت نكردند.))

در ادامه برای آشنايی با ديگر مشكلات روستا به سراغ داوود مجيدی يكی ديگر از اهالی روستای مذكور رفتيم. در ابتدا از مشكلات مردم برای رسيدن به شهر سنندج پرسيديم و او نيز در اين باره گلايه‌هايی كرد و گفت: ((معمولاً در فصل زمستان رفت و آمد مشكلاتی را برای افراد روستا به‌ويژه زنان و كودكان پيش می‌آورد زيرا روستا فقط يك ماشين دارد كه در بسياری مواقع نيز در دسترس نيست و اگر هم ماشين در داخل روستا باشد امكان بسته شدن جاده بسيار بالا است و ارتباط با شهر قطع ميی‌شود. مجيدی ناراحتی خودش را در اين می‌داند كه اين اتفاقات برای روستاهای دور افتاده‌تر خالی از انتظار نيست اما در يك راه 2 كيلومتری چنين مشكلاتی بسيار ناخوشايند است.

وی درباره اين‌كه وضعيت بهداشت در روستا به چه صورت است و آيا خانه بهداشت در روستا وجود دارد می‌گويد: ((خانه بهداشت وجود ندارد و مردم با استفاده از شيوه‌هايی سنتی به درمان خود می‌پردازند و در دو سال اخير با توجه به سختی راه كه زنان قادر به رفتن به مركز درمانی نبودند در داخل روستا وضع حمل كردند و با توجه به اين شرايط ما ديگر از دولت انتظاری نداريم چون از رسيدگی دولت به وضعيت روستای‌مان نااميد شده‌ايم.

| + | بخش: خبر و گزارش |

دوشنبه 9 اردیبهشت 1387 

وحشت زنان عراقی کتک، مشت و لگد و قتل‌های ناموسی / ترجمه: میلا مسافر

 

گزارش اینگا رگ از اربیل: آمار قتل زنان افزایش می‌یابد و قاتلین به ندرت مورد محاکمه قرار می‌گیرند تارا محمد به مانند بسیاری از زنان امید داشت که کتک‌های شوهرش تنها یک مورد بوده و از فردا او همان مرد مهربان می‌شود. اما شوهرش هر روز بدتر شد. او زنش را که کارمند عالی‌رتبه‌ای بود مجبور کرد که از کارش دست بکشد و ممنوع کرد که او به تنهائی حتی برای رفتن به خانه والدینش از خانه خارج شود. سیلی‌ها تبدیل به مشت و لگد شدند که بر سر و جان او می‌باریدند. تارا اغلب به خودکشی فکر می‌کرد. بعد از دو سال او به خانه والدینش فرار کرد و تقاضای طلاق نمود .سرنوشت بسیاری از زنان مانند این زن کُرد اهل اربیل می‌باشد...


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش

جمعه 30 فروردین 1387 

آخرین وضعیت فعالان زن زندانی: روناک و هانا را فراموش نکنیم / گزارشی از رویا رهبر

 

پنج‌شنبه بیست و نهم فروردین ماه مادر روناک صفازاده برای پی‌گیر شدن وضعیت روناک که بعد از دادگاه اول هنوز در بلاتکلیفی است و حکمی به وی ابلاغ نشده است به دادگاه انقلاب مراجعه می‌کند. که با بدترین توهین‌ها و تهدیدها از طرف معاون دادستان سنندج آقای امیری روبه‌رو می‌شود. معاون دادستان این مادر دردمند را تهدید به کشتن روناک می‌کند و همچنین می‌گوید روناک هنوز آدم نشده و در زندان به کارهایش ادامه می‌دهد حال آن‌که روناک در زندان به زنان سواد می‌آموزد و کلاس‌های سوادآموزی و کتابخانه با هزینه ناچیزی که دوستانش کمک می‌کنند دایر کرده و این تهدیدی برای امنیت است!؟


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش |

شنبه 17 فروزردین 1387 

روناک صفازاده و هانا عبدی را آزاد کنيد!

بيانيه ۵۰۰ فعال مدنی، سياسی، دانشجويی و زنان

 

بیش از هفت ماه از بازداشت "روناک صفازاده" و "هانا عبدی" از فعالان جنبش زنان و از اعضای کمپین یک میلیون امضا می‌گذرد و با وجود پایان یافتن بازجویی‌ها و تشکیل پرونده و ارسال آن به دادگاه، مسئولان قضایی استان کردستان کماکان از آزادی این دو فعال زنان ممانعت به عمل می‌آورند. "روناک صفازاده "و "هانا عبدی" در سال‌های گذشته همچنین با "انجمن زنان آذرمهر سنندج "همکاری‌هایی داشته‌اند و فعالیت‌های آن‌ها به شکلی مسالمت‌آمیز و در قالبی فرهنگی، در حوزه‌های دفاع از زنان و کودکان مشهود بوده است، اما با این وجود، نیروهای امنیتی این دو جوان ۲۱ ساله را به "اقدام علیه امنیت ملی" متهم کرده‌اند و فعالان حقوق بشر نگرانند که طرح این اتهام و اتهامات سنگین امنیتی علیه این دو، منجر به ادامه بازداشت آن‌ها و نیز صدور حکمی سنگین برای‌شان گردد.

ما امضاءکنندگان این بیانیه، ضمن اعتراض به ادامه بازداشت "روناک صفازاده" و "هانا عبدی"، از دستگاه قضایی درخواست می‌کنیم تا با به رسمیت شناختن همه‌ی حقوق انسانی این دو فعال زنان و نیز با در نظر گرفتن فعالیت‌های مسالمیت‌آمیزی که در طی سال‌های گذشته در حوزه‌های اجتماعی داشته‌اند، دستور توقف بازداشت و آزادی بی‌قید و شرط آن‌ها را صادر نماید.


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش |

دوشنبه 5 فروردین 1387 

اخبار مادران از وضعیت روناک صفازاده و هانا عبدی

 

خدیجه مقدم از کمیته مادران کمپین طی تماس تلفنی با خانواده روناک صفا زاده و هانا عبدی جویای آخرین وضعیت آنان شد که همچنان در زندان سنندج هستند. مادر روناک به مقدم گفته است:« روناک سخت سرما خورده و گلو درد دارد اما برای سال نو بند زنان زندان را به کمک هانا با روزنامه دیواری و نقاشی تزیین کرده و هوای بهار را به زندان برده است»...


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش

دوشنبه 20 اسفند 1386 

نشست فعالان كمپين يك ميليون امضاء در كرماشان به مناسبت هشت مارس

 

بزرگ‌داشت روز جهانی زن بهانه‌ای شد تا فعالان كمپين يك ميليون امضاء در كرماشان پس از مدت‌ها گرد هم آيند و ضمن گرامی‌داشت اين روز جهانی در نشستی دوستانه به نقد و بررسی كمپين در يك سال و نيم گذشته و فعاليت‌های خود در طول اين مدت در كرماشان و ديگر شهرهای منطقه از جمله كامياران و جوانرود بپردازند. در اين نشست 3 ساعته كه 15 تن از فعالان كرماشانی كمپين در آن حضور داشتند شركت‌كنندگان پیرامون سه موضوع: ۱. دست‌آوردهای كمپين و هزينه‌های متحمل شده بر كنشگران آن طی يك سال و نيم گذشته 2. رويكرد كمپين يك ميليون امضاء نسبت به مسئله‌ی مذهب 3. جنبش زنان و حضور مردان (با تأكيد بر فعاليت مردان در كمپين يك ميليون امضاء، به ويژه در كمپين كرماشان) به بحث و گفت‌و‌گو پرداختند. سپس يكی از روزنامه‌نگاران حاضر در جمع به ارائه‌ی گزارشی از وضعيت اسف‌بار خودسوزی زنان در استان كرماشان پرداخت و خاطرنشان ساخت در منطقه‌ی ما تلاش جهت رفع معضل خودسوزی ‌زنان بايد در اولويت كوشش‌های فعالان زن قرار گيرد و در اين زمينه آگاه‌سازی زنان و تغيير قوانين تبعيض‌آميز می‌تواند چاره‌ساز باشد. در پايان اين نشست اعضای كمپين كرماشان با تأكيد بر فعاليت هر چه بيش‌تر خود در زمينه‌ی آگاه‌سازی شهروندان و جمع‌آوری امضاء تشكيل يك كميته‌ی هماهنگی و برگزاری جلسات ماهیانه اعضای كمپين كرماشان جهت بررسی مسائل و موضوعات مربوط به زنان و كمپين يك ميليون امضاء را لازم و بسيار مفيد دانستند.

 

| + | بخش: خبر و گزارش |

يكشنبه 11 آذر 1386 

جلسه‌ی كميته‌ی كردستان كمپين يک ميليون امضاء در كرماشان برگزار شد

 

دهم آذرماه جلسه‌ای با حضور نمايندگانی از شهرهای كردنشين پيوسته به كمپين يك ميليون امضاء با موضوع بررسی فعاليت و وضعيت كمپين در مناطق كردنشين كشور برگزار شد. در اين جلسه نخست چگونگی فعاليت كنشگران كمپين در هر يك از شهرهای سنندج، كامياران، كرماشان و مريوان از سوی نمايندگان هر شهر بيان گشت و سپس وضعيت فعاليت كمپين به لحاظ ميزان آگاه‌سازی شهروندان و شمار امضاهای جمع‌آوری شده در هر يك از اين شهرها مورد ارزيابی قرار گرفت و نماينده سنندج با توجه به تعداد بالای امضاهای جمع‌آوری شده در اين شهر به انتقال تجربيات فعالان سنندجی در رابطه با چگونگی جمع‌آوری امضاء پرداخت. 

فعال‌تر نمودن سايت گورين بو يه‌كسانی كه منعكس كننده اخبار، گزارش‌ها و مطالب كنشگران كمپين در مناطق كردنشين كشور است و نيز قوی‌تر كردن كميته‌ی كردستان كمپين به لحاظ گسترش ارتباط ميان اعضای كُرد كمپين و آموزش نيروهايی جهت برگزاری كارگاه‌های آموزشی در ديگر شهرهای كردستان، همچنين گفت‌و‌گو با فعالان حقوق بشر (به ويژه زنان) در مهاباد برای انجام مقدمات برپايی كارگاه آموزشی در اين شهر از ديگر مباحثی بود كه در اين جلسه مطرح و بر لزوم انجام آن‌ها تأكيد شد.

در بخش پايانی اين جلسه با اشاره به مشكلات و موانع موجود بر سر راه فعاليت كنشگران مدنی در سراسر كشور و به ويژه در مناطق كردنشين وضعيت به وجود آمده برای روناك صفازاده و هانا عبدی دو عضو انجمن زنان آذرمهر سنندج و فعال جنبش زنان كه مدت‌ دو ماه است به جرم فعاليت‌های اجتماعی خود در بازداشت به سر می‌برند مورد بررسی قرار گرفت.

| + | بخش: خبر و گزارش |

دوشنبه 14 آبان 1386 

بازداشت هانا عبدی عضو كمپين يك ميليون امضاء در سنندج

 

بنا بر خبری كه از طريق دوستان‌مان در مريوان دريافت كرديم هانا عبدی يكی از فعالين كمپين يك ميليون امضاء و عضو انجمن زنان آذرمهر سنندج روز گذشته هنگام خروج از منزل پدربزرگ‌شان توسط نيروهای امنيتی شهر سنندج بازداشت و به مكان نامعلومی ‌انتقال داده شده.

هانا عبدی دانشجو و از دوستان روناك صفازاده می‌باشد كه ماه گذشته در سنندج دستگير شد و پس از گذشت يك ماه هنوز در بازداشت به سر می‌برد.

| + | بخش: خبر و گزارش |

Friday 2 November 2007 

Kermanshah: 8 Months with the One Million Signatures Campaign

 

By: Gelaleh Bahrami

Translated by: Pouran S

 

The Kermanshah Campaign started with 30 civil and student activists on Dec. 8, 2006, at the same time an educational workshop was held in Tehran. Despite the lack of organizations addressing women’s issues in a comprehensive manner in Kermanshah, our effort was greeted by a lot support and enthusiasm on the part of women in Kermanshah, who were eager to learn about the Campaign and sign its petition demanding changes to laws which discriminate against women. As such, supporters in Kermanshah began immediately to engage in face-to-face training and dialogue with a view toward collecting signatures. The training held in Tehran helped volunteers in this effort.


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش

يكشنبه 6 آبان 1386 

قرار بازداشت روناک صفازاده برای یک ماه تمدید شد

روناك صفازاده 

پس از 18 روز بی خبری از وضعیت روناک صفارزداه، عضو فعال کمپین در سنندج ، روز گذشته خبر صدور قرار بازداشت یک ماه روناک به خانواده وی اعلام شد.

خواهر روناک با اعلام این خبر به سایت تغییر برای برابری گفت: «روز 5 شنبه دادگاهی برای روناک تشکیل شد و دیروز به ما گفتند که در آنجا قراربازداشت روناک برای یک ماه دیگر تمدید شده است».

وی با بیان اینکه خانواده روناک نتوانسته اند او را در دادگاه ملاقات کنند گفت:«به ما گفته اند روناک در بازداشتگاه ستاد خبری اداره اطلاعات نگهداری می شود و البته نمی دانیم چقدر گفته شان صحت دارد».

روناک در تماس تلفنی که روز گذشته با خانواده اش داشته از آنها خواسته است برایش وکیل بگیرند. این در حالی است که هنوز امکان امکان مطالعه پرونده روناک برای وکلای سنندج که آمادگی خود را برای وکالت روناک اعلام کرده اند، فراهم نشده است.

از سوی دیگر مادر روناک برای تبدیل قرار بازداشت به وثیقه روناک صبح امروز به دادگاه مراجعه کرده، اما تاکنون جوابی به او داده نشده است.

| + | بخش: خبر و گزارش |

شنبه 28 مهر 1386 

اعتراض بیش از ۶۰۰ تن از مدافعان حقوق برابر، به وضعيت روناک صفازاده

 

بيش از ده روز از هجوم مأموران امنيتی سنندج به منزل روناك صفازاده از فعالان حقوق زنان و عضو «كمپين يك ميليون امضاء برای تغيير قوانين تبعيض‌آميز» در اين شهر و دستگيری وی می‌گذرد. اين در حالی‌ست كه نه تنها تا كنون هيچ‌گونه اطلاعی از محل بازداشت روناك در اختيار خانواده‌اش قرار داده نشده بلكه مادر ايشان در مراجعه به نهادهای قضايی جهت آگاهی از وضعيت فرزند خود با انواع توهين‌ها از سوی مسئولان مربوطه مواجه گشته و حتی در مواردی نيز مورد تمسخر قرار گرفته است.

ما امضاء‌كنندگان اين بيانيه ضمن تائيد خواسته‌های حق‌خواهانه و فعاليت‌های مسالمت‌جويانه‌ی روناك صفازاده و ديگر فعالان كمپين يك ميليون امضاء كه چیزی جز درخواست برای تغيير قوانين تبعيض‌آميز و جمع‌آوری امضاء جهت رسيدن به اين هدف نیست و با آگاهی از تبعیض مضاعفی كه قانون بر زنان کُرد روا می‌دارد، بازداشت غیرقانونی روناك صفازاده و برخورد غيرانسانی با مادر ايشان را محكوم نموده و خواستار روشن شدن وضعيت كنونی وی و آزادی سريع و بدون قيد و شرط او هستيم.


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش

پنجشنبه 26 مهر 1386 

اعلام آمادگی وکلای سنندج برای پذیرفتن وکالت روناک صفازاده

 

هنوز از روناک صفازاده خبری در دست نیست. مراجعه مکرر مادر روناک صفازاده به دادسرای انقلاب بازهم بی نتیجه ماند.

چهارشنبه 25 مهرماه نیز در مراجعه مجدد شهناز احمدی، مادر روناک صفازاده، به دادسرا اجازه دیدار با روناک را به او ندادند اما به او گفته شد که حال روناک خوب است.

درحال حاضر برخی از وکلای سنندج برای پذیرفتن وکالت روناک اعلام آمادگی کرده اند اما به دلیل شرایط سنندج اظهارداشتند تا اتمام مراحل تحقیقات به آنها اجازه حضور در دادگاه داده نمی شود بنابراین بعداز اتمام تحقیقات آنها نیز فعالیت خود را آغاز خواهند کرد.

| + | بخش: خبر و گزارش

سه‌شنبه 17 مهر 1386 

بازداشت روناك صفازاده از اعضای كمپين در سنندج

روناك صفازاده 

بنا بر اخبار رسيده از سنندج صبح روز سه‌شنبه ۱۷ مهرماه نيروهای امنيتی سنندج بدون ارائه هرگونه حكمی با مراجعه به منزل روناك صفازاده از فعالان حقوق زنان و عضو كمپين يك ميليون امضاء در سنندج پس از تفتيش منزل ايشان و ضبط كيس كامپيوتر و جمع‌آوری تعدادی از برگه‌های امضاء شده كمپين اقدام به بازداشت اين كنشگر حقوق زنان و عضو انجمن زنان آذرمهر سنندج نموده و وی را به مكان نامعلومی ‌انتقال دادند.

| + | بخش: خبر و گزارش

شنبه 31 شهریور 1386 

نشست هم‌انديشی کنشگران شهرستانی کمپین

 

نشست هم‌انديشی نمايندگان شهرهای پيوسته به كمپين يك ميليون امضاء روز جمعه ۳۰ شهريورماه به دعوت كميته‌ی شهرستان‌های كمپين در تهران برگزار شد. در اين نشست كه از ساعت ۱۰ الی ۵ بعدازظهر به طول انجاميد نمايندگان هر شهر ضمن ارئه‌ی گزارش‌هايی از فعاليت‌های كمپين در شهر خود به تبادل نظر پيرامون مسائل كلی كمپين و انتقال تجربيات گذشته‌ی خود و ارئه‌ی راه‌كارهايی جهت فعاليت هرچه گسترده‌تر كمپين پرداختند.

ـ گزارش نشست صمیمانه برخی از اعضای کمپین از شهرهای مختلف ایران

| + | بخش: خبر و گزارش

پنجشنبه 29 شهريور 1386 

در پی فيلتر شدن سايت گورين بو يه‌كسانی اقدام به راه‌اندازی اين وبلاگ نموديم تا از طريق آن بتوانيم ضمن حفظ ارتباط‌مان با شما خوانندگان گرامی، وظيفه‌ی اطلاع‌رسانی خويش پيرامون فعاليت كمپين يك ميليون امضاء در مناطق كردنشين كشورمان را نيز به انجام رسانيم.

| + | بخش: خبر و گزارش

سه‌شنبه 20 شهریور 1386 

سايت گورين بو يه‌كسانی فيلتر شد

هم‌زمان با فيلتر شدن چندباره سايت تغيير برای برابری + سايت كردستان كمپين يك ميليون امضاء نيز كه با نام "گورين بو يه‌كسانی" در آدرس www.kurdsforchange.com مطالب كنشگران كُرد كمپين و اخبار مربوط به فعاليت‌های كمپين در مناطق كُردنشين كشور را منتشر و منعكس می‌ساخت فيلتر شد.

| + | بخش: خبر و گزارش

چهارشنبه 14 شهریور 186 

چالش ها و دستاوردها در نشستی با فعالان شهرستانی کمپین در كرمانشاه: کمپین با شیوه‌ای که پیش می‌رود جنبش زنان را قوی‌تر و پرتعدادتر می‌کند

 

یک سال از آغاز به کار کمپین یک میلیون امضا می‌گذرد. در این یک سال کنشگران زیادی به کمپین پیوستند و در اوج و حضیض‌هایی که در طی مسیر داشتند، برخی ماندند و برخی رفتند. هر بار که خبر پیوستن شهری را می‌شنیدیم وجودمان را شوری می‌گرفت و هر بار که می‌‌شنیدیم بر شهرهای کوچک‌تر فشار وارد می‌آید متأثر می‌شدیم که چرا از دست ما کاری بر نمی‌آید.


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش

چهارشنبه 7 شهریور 1386 

۸ ماه با کمپین در كرمانشاه / گلاله بهرامی

 

شروع فعاليت كمپين كرمانشاه هم‌زمان با تشكيل كارگاه آموزشي دوستان تهران در كرمانشاه درتاريخ ۸ دي‌ماه ۸۵ با حضور ۳۰ نفر از فعالان مدني و دانشجويي بود. به علت نبود جريان مستقل و فراگيري مانند كمپين با خواسته‌هاي حداقلي كه خواست تمام زنان در سطح جامعه را در بر گيرد با پتانسيل بالايي براي فعاليت در حوزه زنان و هم اشتياق براي آگاهي و امضای بيانيه‌ی كمپين روبه‌رو شديم. سپس با توجه به مهارت‌ها و آموزش‌هايي كه دوستان در كارگاه ديده بودند اقدام به آموزش چهره به چهره و جمع آوري امضا كردند.


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش

شنبه 3 شهریور 1386 

برگزاری نشست و ميزگرد در كرمانشاه به مناسبت آغاز دومين سال فعاليت كمپين يک ميليون امضاء / كاوه كرمانشاهی

 

در آستانه‌ی سال‌روز اعلان عمومی كمپين "يک ميليون امضاء برای تغيير قوانين تبعيض‌آميز" نشست و ميزگردی با حضور تعدادی از كنشگران كمپين از شهرهای تهران، رشت و همدان در كرمانشاه برگزار گرديد. در اين برنامه‌‌ها كه به ترتيب صبح و عصر روز جمعه دوم شهريورماه در منزل يكی از اعضای كمپين كرمانشاه برگزار شد زارا امجديان، زينب پيغمبرزاده، جلوه جواهری، سارا لقمانی و سميه فريد از تهران، زهره اسدپور از رشت، مهرداد حمزه از همدان و بلال مرادويسی، شفق رحمانی، كاوه كرمانشاهی و گلاله بهرامی از كرمانشاه حضور داشتند.


ادامه مطلب
| + | بخش: خبر و گزارش

دوشنبه 1 مرداد 1386 

كُردها و كمپين يك ميليون امضاء

 

دی‌ماه گذشته نخستين كارگاه آموزشی كمپين "يك ميليون امضاء برای تغيير قوانين تبعيض‌آميز" در مناطق كُردنشين به دعوت انجمن ژيار در شهر كرماشان برگزار شد البته مدتی كوتاه پس از تشكيل كارگاه آموزشی و در پی آن برگزاری چندين نشست هم‌انديشی، فعالين كمپين در كرماشان تصميم گرفتند مستقل از نام هر انجمن يا تشكلی به فعاليت خود در زمينه‌ی معرفی كمپين و جمع‌آوری امضاء ادامه دهند.

در يكی از همين جلسات هم‌انديشی و هماهنگی پيشنهادی مبنی بر راه‌اندازی يك سايت جهت انعكاس فعاليت‌های كمپين در كرماشان و نيز انتشار مطالب فعالين كرماشانی كمپين مطرح و مورد استقبال حاضرين قرار گرفت و از بين دو گزينه‌ی پيشنهادی سايت مستقل كرماشان و سايت مشترك كُردها دوستان تصميم گرفتند سايت مورد نظر تحت عنوان "كُردها و كمپين يك ميليون امضاء" فعاليت نمايد.

و اينك اين سايت در آدرس www.kurdsforchange.com قابل دسترسی می‌باشد و دوستان ضمن بازديد از اين سايت و مطالعه‌ی مطالب آن در صورت علاقه‌مندی می‌توانند تمايل خود به همكاری را از طريق ايميل kurdsforchange.gmail.com اطلاع دهند.

| + | بخش: خبر و گزارش

21 اسفند 1385 

به دليل عدم صدور مجوز از سوی نهادهای دولتی جهت برگزاری گسترده مراسم روز جهانی زن در يكی از مكان‌های عمومی شهر كرماشان، فعالان و مدافعان حقوق بشر (زنان) كرماشانی مجبور شدند اين مراسم را با تأخيری چند روزه و در سطحی بسيار كوچك در مكانی خصوصی برگزار نمايند.

در اين مراسم كه در روز ۲۱ اسفندماه به صورت محدود، با حضور جمعی ۳۰ نفره از زنان و مردان حق‌خواه و برابری‌طلب در محل دفتر يك شركت خصوصی در شهر كرماشان برگزار گرديد نخست خانم ژيلا گل‌عنبر ـ از فعالان حقوق زنان در كرماشان ـ به عنوان برگزار كننده و هماهنگ كننده اين برنامه ضمن خير مقدم به ميهمانان و بيان گوشه‌ای از تلاش‌های نا‌فرجامی كه جهت كسب مجوز از مراجع دولتی برای برپايی گسترده مراسم 8 مارس در يكی از سالن‌ها يا تالارهای عمومی شهر داشته‌اند به ارائه تاريخچه‌ی مفصل  روز جهانی زن پرداخت. سپس خانم هيوا خدری ـ كارشناس ارشد در رشته حقوق بشر ـ با موضوع "آموزش حقوق بشر و زنان كُرد" سخنرانی كردند و همزمان شركت‌كنندگان به بحث و بررسی موضوعات مطرح شده پرداختند. در ادامه آقای ناصر احمدی چند قطعه‌ی كوتاه ادبی از شاعران كُرد، درباره مقام و جايگاه زن قرائت نمود و سپس آقای قاسم ارژنگ مقاله‌ای تحت عنوان "انديشه حركت می‌آفريند" ارائه داد.

پس از اعلام تنفسی كوتاه، پخش موسيقی، پذيرايی از ميهمانان و نيز اهدای شاخه‌های گل به حاضران از سوی ميزبانان، برنامه با سخنرانی خانم عبدالهی ـ عضو هيئت خصوصی كوهنوردی بانوان كرماشان ـ از سر گرفته شد. ايشان با تأكيد بر توانايی زنان در امر ورزش به ارئه‌ی گزارشی از افتخار آفرينی بانوان كرماشانی در صعود به مرتفع‌ترين كوه‌های استانی و كشوری و جهانی پرداخت. سپس خانم چغابلكی مقاله‌ای را از دكتر نيره توكلی (كه به دلايلی امكان حضور در مراسم را نداشتند) با عنوان "فقر زنان مهمترين عامل گسترش ايدز" خواند و در ادامه مقاله‌ای ديگر از آقای رحيم مرتضی‌وند با نام "انسان اقليت" پيرامون نقش زنان در فيلم‌های كُردی كه از سوی نگارنده برای ارئه در اين مراسم ارسال گشته بود توسط خانم گل‌عنبر قرائت گرديد.

اين برنامه با سخنرانی خانم حمزه ـ از فعالين كمپين "يك ميليون امضاء برای رفع قوانين تبعيض‌آميز" در كرماشان ـ در مورد كليات و اهداف كمپين و پاسخ به پرسش‌های شركت‌كنندگان پيرامون اين طرح پايان يافت.

 

پی‌نوشت...

عكس‌هايی از اين مراسم...

| + | بخش: خبر و گزارش

19 اسفند 1386 

سمیناری در کردستان عراق برای حمایت از کمپین یک میلیون امضاء زنان ایران

 

روز دوشنبه 5 مارس با شرکت فعالان و سازمان‌ها و انجمن‌های زنان در شهر سلیمانیه سمیناری به مناسبت هشتم مارس روز جهانی زن برگزار گردید که هدف از این سمینار پشتیبانی و حمایت سازمان‌ها و انجمن‌های زنان کردستان عراق از کمپین یک میلیون امضاء زنان ایران بود. این سمینار که از سوی سازمان حقوق زن کُرد، حقوق بشر برگزار گردید به بررسی و تحلیل قوانین ضدزن پرداخت و از همه‌ی شرکت‌کنندگان خواسته شد که حمایت خود را از زنان ایران و کمپین برای تغییر قوانین اعلام کنند.

در این سمینار خانم فریبا محمدی فعال حقوق زنان توضیحاتی در رابطه با کمپین زنان ایران جهت تغییر قوانین مربوط به زنان داد و به بررسی هدف زنان ایران در ارتباط با این کمپین پرداخت و در واقع از زنان کردستان عراق خواست تا هم‌صدا با زنان ایران برای تغییر قوانین زن‌ستیز قدم بردارند و آن‌ها در این راه پرتلاطم تنها نگذارند. هم‌چنین به وضعیت اسفبار زنان در ایران و دستگیری‌های اخیر اشاره کرد که چگونه حقوق حقه‌ی آن‌ها پایمال می‌گردد. لازم به ذکر است که در پایان این سمینار بیانیه‌ای جهت حمایت از کمپین زنان ایران تدوین گردید که قرار است از سوی همه‌ی آزادی‌خواهان و فعالان جنبش زنان امضاء شود.

| + | بخش: خبر و گزارش

16 اسفند 1385 

گزارشی از کارگاه آموزشی با زنان کردستان در تهران / مهتاب مقیمی

 

زنان کردستان راه سخت را هموار کرده‌اند که کمپين را در آغوش مادرانه‌ی خود پرورش دهند. زنانی با قلب‌های بزرگ که تا کنون هر آن‌چه در توان داشته‌اند برای زن رنج کشيده کُرد در طبق نهاده‌اند. و اكنون چنان مشتاق همراهی با كمپين هستند كه منتظر آماده شدن كميته‌ی آموزش برای رهسپاری به كردستان نشدند، خودشان به تهران آمدند تا هرچه زودتر دست به دست ديگر استان‌ها به سوی تغيير قوانين قدم بردارند. آری اين زنان مشتاقِ سختی كشيده چهارشنبه شب را در راه آمدن بودند و پنج‌‌شنبه شب در راه بازگشت و برای من، بودن در اين جمع 10 ـ 12 نفره كه از زنان نخبه‌ی كردستان هستند افتخاری‌ست ...

زودتر از دوستان ديگرم رسيده‌ام، صاحب خانه كه از صبح مشغول پذيرايی از مهمانان كمپين است مادرانه به ناهار دعوتم می‌كند غذا خورده‌ام و متأسف می‌شوم كه دست‌پخت اين زن مهربان ميهمان‌نواز ايرانيی را از دست می‌دهم. بچه‌ها نيامده‌اند هنوز، گويا ساعتی از كارگاهشان را به خواست مهمانان کردستان و با کسب اجازه از صاحب‌خانه به بچه‌هايی "حرکت جهانی زنان" اختصاص داده‌اند تا از خودشان بگويند و اهدافشان و افكارشان. منيژه نجم عراقی از اعضای هواداران حرکت جهانی زنان (منشور جهانی حقوق بشر زنان) آمده تا در اين باره سخن بگويد. چيزهايی می‌گويد متفاوت از تفكرات من، می‌گويد درد زن طبقه‌ی كارگر متفاوت از چيزی‌ست كه در ذهن زنان طبقه‌ی ديگر است، می‌گويد نگاه كمپين يك نگاه از بالاست و طبقه‌ی كارگر اين‌گونه به قوانين نگاه نمی‌كند، می‌گويد يك زن كارگر حاضر است "هوو" بپذيرد تا زن ديگری از" شندرغاز" درآمد شوهر او استفاده كند.

من از طبقه‌ی كارگر نيستم، او هم نيست، ولی معتقدم که احساسات طبقه بردار نيست! كدام زنی حاضر است زن ديگری را در زندگی‌اش شريك كند؟! آيا واقعاً زنی وجود دارد که اين شرايط را بدون اجبار بپذيرد؟ او حتی می‌گويد حاضر است شوهرش 6 هوو سرش بياورد ولی مردم شهر مريوان اين چنين فقير نباشند! برای من البته بين يکی با 6 تا فرقی وجود ندارد، تحقير تحقير است. نمی‌دانم حق با اوست يا نه ولی می‌دانم كمپين فاصله‌های زنان را از بين می‌برد چون از دردی مشترك می‌گويد، دردی که طبقه نمی‌شناسد.

كم كم سر و كله‌ی بچه‌ها‌ی آموزش پيدا می‌شود. نازلی فرخی البته پيش از من آمده بود، سارا لقمانی می‌آيد، افروز مغزی و سميه فريد. با شروع صحبت‌هاي نازلی، جلسه شكل رسمی به خود می‌گيرد، نازلی از طرح می‌گويد، از آغازش، از اهدافش، از 22 خرداد 85 می‌گويد و می‌بينيم نيمی از زنان كردستان 22 خرداد 85 در هفت تير بوده‌اند. اين‌ها بدنه‌ی كمپين هستند با اين‌كه تازه به اين جمع پيوسته‌اند. هر كدامشان سال‌ها برای زن كردستان زحمت كشيده‌اند، هر كدامشان پُرند از ظلمی كه به زنان‌شان رفته. آن‌چه از زنان مريوان، سنندج و ... می‌گويند آتشی‌ست که به جان کردستان افتاده: آتشِ خودسوزی!

ميهمانان ما از زنان رنج‌ديده‌ای می‌گويند که از بی‌کسی به شعله‌هایی آتش پناهنده می‌شوند، از زنانی می‌گويند كه قربانی قتل‌های ناموسی‌اند، از زنانی كه به جرم زن بودن اسير قانون جنسيت‌گرا هستند. هر ۲ ماه ۳ خودسوزی منجر به مرگ، هر سال 2 قتل ناموسی ...

زنان کُرد ايران علاوه بر زندگی با قوانين تبعيض‌آميزِ قانون خانواده و قانون مدنی کشور درگير قوانين عرف منطقه‌ی خود نيز هستند. اصطلاحاتی که من تا بحال نشنيدم: "زن به زن"، "قسم به طلاق"... هر کدام حکايت دنيای ظالمانه‌ای است که بر زن کُرد و زندگی او آوار شده است.

بعد از نازلی، افروز مغزی از قوانين می‌گويد، از قانونی كه من را جنس دوم می‌داند، همه‌ی ما كم و بيش اين قوانين را لمس كرده‌ايم. كدام‌مان می‌توانيم ادعا كنيم زنی را نديده‌ايم كه قانون، جنس دوم نخوانده باشدش؟ زنان كُرد نيز می‌گويند، از مشكلاتشان با قوانين، به‌خصوص، از اين قانون كذايی كه به مرد حق كشتن زنش را می‌دهد حق كشتن بچه‌اش را... دل همه‌ی ما پر است و دل زنان كردستان پرتر و نالان كه: قوانين هم درست شود، چه كسی عرف منطقه را تغيير می‌دهد؟

سارا لقمانی از مهارت‌ها می‌گويد از آن‌چه بايد بدانيم برای رفتن بين مردم. و اين زنان كه مدت‌هاست بين مردم هستند از خاطره‌ها و تجربياتشان می‌گويند. يكی‌شان می‌گويد مدتی‌ست در سنندج به خرج خودشان جزوه‌های حقوقی را چاپ می‌كنند و بين مردم پخش. چرا كه معتقدند مردم كردستان پيش از امضاء كردن نياز به آگاهی دارند و اين همان هدف كمپين است. آگاهی دادن، آگاهی دادن، آگاهی دادن ...

زنگ در به صدا در می‌آيد. خانمی وارد می‌شود که می‌گويند نازی اسکويی از اعضای حرکت جهانی زنان است. گوشه‌ای می‌نشيند و چند تا از زنان كُرد هم دور او می‌نشينند و شروع می‌کنند به صحبت کردن. دلسرد كننده است که وسط بحث مهارت‌ها جلسه‌ی ديگری در گوشه‌ی سالن جريان داشته باشد! همهمه به راه می‌افتد و سارا تا حدودی تسلطش را بر جلسه از دست می‌دهد و در نهايت اعتراض می‌کند، هرچند خانم اسکويی در پاسخ می‌گويد که از حضور بچه‌های كمپين در اين مكان بی‌خبر بوده است! حال آن‌که خانه‌ای که او آمده است محل برگزاری کارگاه آموزشی کمپين بود.

به هرحال، جلسه تمام می‌شود. زنان كردستان در فكر بازگشتند، سميه در فكر جمع آوری امضاء در راه رفتن به خانه، جلوه و سارا در فكر جمع آوری لپ‌تاپ برای جلسه‌ی فردا و من در حال ضبطِ تمام دردهايی كه شنيدم، برای روزهايی كه كنار نوه‌ام می‌نشينم و از قوانين تبعيض‌آميزی می‌گويم كه بودند ولی ديگر نيستند. از همين حالا تصور می‌كنم چشمهای بهت زده‌اش را: آيا روزی قوانين ايران زن را جنس دوم می‌دانسته؟!

| + | بخش: خبر و گزارش

چهارشنبه 20 دی 1385 

عبدالفتاح سلطانی: كمپين تغییر برای برابری قانونی است / گزارش: كميسيون زنان تحكيم وحدت

 

طبق اصل هشتم قانون اساسی، دعوت به خیر و امر به معروف وظیفه‌ای‌ست همگانی و از آن‌جا که امر به معروف مسئولان، رو در رو نمی‌تواند صورت بگیرد پس باید به گونه‌ای مانند امضاء جمع کردن و پرسیدن نظر دیگر شهروندان صورت پذیرد. بنابراين برخورد با داوطلبان کمپین تغییر برای برابری غیرقانونی است.

 

عبدالفتاح سلطانی در اولين جلسه کارگاه حقوق متهمان که به دعوت انجمن اسلامی دانشكده حقوق و علوم سياسی، در دفتر اين انجمن و با حضور فعالان دانشجويی برگزار شد، با اشاره به كمپين يك ميليون امضاء، ‌بر لزوم آشنايی افراد با قوانين تأكيد كرد و گفت: "تجربه نشان داده که آشنا بودن متهم با قوانین در روند بازجویی و رفتار بازجویان تأثیر بسیاری داشته است. و با سعی در آموزش حقوق افراد در زمینه‌های مختلف به زبان ساده، از میزان آسیب‌پذیری آن‌ها کاسته می‌شود و در بسياري از موارد، اگر متهمان آشنایی کمی با حقوق خود داشتند بسیاری از مشکلات برایشان پیش نمی‌آمد." در اين كارگاه، سلطانی توصيه‌های حقوقی را در مواجهه با اتهامات معمول سياسی مطرح كرد و دانشجويان سئوالات خود را در زمينه فعاليت‌های سياسی، اجتماعی و نيز كمپين يك ميليون امضاء مطرح كردند.

وی تفاوت بين متهم و مجرم را بدين صورت توضيح داد: "متهم، مجرم نیست. متهم از ریشه وهم می‌آید یعنی انجام جرم توسط وی ثابت نشده و تنها بر اساس شواهدی مورد اتهام است. اما جرم دو گونه است: جرایم مشهود که در نتیجه‌ی آن مأمور در زمان مأموریت، حق بازداشت دارد و جرایم غیرمشهود که برای بازداشت باید حتماً حکم قاضی وجود داشته باشد".

اين وكيل باسابقه‌ی دانشجويان و فعالان سياسی در خصوص احضار متهمان گفت: "در جرم غیرمشهود، مقام قضایی باید کتباً متهم را احضار کند و احضاریه به رویت فرد برسد و ظرف سه روز خود را معرفی کند. وظیفه‌ی احضار برعهده مقام قضایی است و مقامات امنیتی بر اساس قوانین نمی‌توانند فرد را احضار کنند. در برخی موارد این وظیفه به نیروی انتظامی و در بعضی موارد بسیج و سپاه و ضابطین دادگستری سپرده می‌شود. اما مأمور اطلاعات حق بازداشت و بازجویی ندارد. فقط وظیفه گرداوری اطلاعات برعهده اوست. گرچه در عمل خلاف این اتفاق می‌افتد و با استناد به این موضوع که فلان مرجع قضایی این وظیفه را با بخش‌نامه‌ای به ما محول کرده دست به این عمل می‌زند".

وی ادامه داد: "در زمان بازجویی، متهم حق دارد هر نوشته‌ای را بخواند و بعد امضاء کند. ممکن است مأمور دستش را روی نوشته بگذارد و بگوید امضاء کن. یا ممکن است فرد نوشته را بخواند اما به دلیل تخصصی بودن الفاظ متوجه آن نشود در این‌جا باز می‌تواند امضاء نکند. در قانون آمده که متهمان باسواد حق دارند خودشان بیاناتشان را بنویسند و هیچ بازجویی حق ندارد بگوید این گونه ننویس و آن‌طور که من می‌گویم بنویس. اگر فردی كه احضاریه کتبی دریافت می‌کند، تا سه روز خود را معرفی نکند، دو حالت به وجود می‌آيد: يا عذر موجه دارد،مثلاً مریض بوده یا راه‌ها مسدود بوده‌اند و ... در نتیجه حق جلب وی را ندارند و يا بدون عذر موجه حاضر نشده كه در اين صورت می‌توانند او را جلب کنند. اگر در محیط دانشگاه جرمی هم رخ داده باشد به علت بسته بودن محیط دانشگاه، جرم غیرمشهود است و بازداشت بلافاصله پس از خروج دانشجویان از دانشگاه امری غیرقانونی است. مأمور حق ورود به محیط آموزشی را ندارد، بنابراین دانشگاه ملاءعام نیست. چه دانشگاه خصوصی باشد و چه دولتی".

سلطانی در پاسخ به سئوال يكی از اعضای كمپين تغییر برای برابری ‌گفت: "هر شهروندی حق دارد بگوید که فلان قانون از نظر من مشکل دارد حتا اگر نظرش غلط باشد. طبق اصل هشتم قانون اساسی، دعوت به خیر و امر به معروف وظیفه‌ای‌ست همگانی. و از آن‌جا که امر به معروف مسئولان، رو در رو نمی‌تواند صورت بگیرد پس باید به گونه‌ای مانند امضاء جمع کردن و پرسیدن نظر دیگر شهروندان صورت پذیرد. بنابراين برخورد با داوطلبان کمپین غیرقانونی است. اگر گفته شد که شما اعلامیه‌ی غیرمجاز پخش می‌کنید هم اشتباه است و دفترچه اعلامیه محصوب می‌شود نه کتاب. اساساً نمی‌توان گفت اعلامیه مجاز است یا غیرمجاز. زیرا روزانه صدها اعلامیه با عناوین گوناگون که بارزترین آن اعلامیه‌های تبلیغاتی است در سطح کشور بدون مجوز پخش می‌شود. تنها اگر اعلامیه حاوی اکاذیب باشد، می‌تواند حکم مجرمانه داشته باشد یا نداشته باشد".

وی كه خود نيز مدتی را در بازداشت گذرانده است، در خصوص بازداشت متهم افزود: "در صورت بازداشت باید اتهام به متهم تفهیم شود و مهم‌تر از آن تفهیم دلایل اتهام است. مثلاً شما متهم هستید به شرکت در تظاهرات غیرقانونی، به این دلایل. فقط هنگامی که دلایل مطرح شدند متهم توانایی دفاع پیدا می‌کند. در موارد گوناگون دیده شده که تنها تفهیم اتهام می‌شود و بدون ارائه دلیل، بازجویی آغاز شده و در بین سوال و جواب‌ها تازه دلایل را از میان سخنان خود متهم به پرونده اضافه می‌کنند".

سلطانی كه در مدت بازداشت از پاسخ به هر سئوالی امتناع كرده بود، ضمن تأكيد بر حق سكوت متهم، افزود: "در بازجویی حق ندارند در مورد موارد منافی عفت سوال کنند. حق ندارند درباره دیگران از متهم سوال کنند. حق ندارند متهم را تفتیش عقاید کنند. زیرا در قانون اساسی آمده که به صرف داشتن اندیشه حق متهم کردن كسی را ندارند. در این‌جا قانون نقص دارد زیرا بازجو می‌گوید که عقیده‌ات را بیان کرده‌ای در نتیجه از صرف داشتن عقیده خارج شده اما چون مشخص نیست متهم می‌تواند پاسخ گوید بیان کردن همان داشتن عقیده است و فرقی ندارند. در نتیجه هرگونه سوال در رابطه با خواندن فلان کتاب یا مکتب فکری، فلسفی، سیاسی یا سوال در رابطه با نظر متهم راجع‌به فلان نهضت، اعتقادات دینی، سیاسی و مذهبی، قومی و غیره نیز، تفتیش عقاید است. در تمام این موارد فعل مأمور غیرقانونی است و متهم حق سکوت دارد".

وی در پایان توضیحات خود گفت: "متهم حق دارد با وجود تمام شواهد سکوت کند. در بازداشت موقت باید دلایل کافی وجود داشته باشد. اما در مواردی که دلایل وجود نداشته و متهم سکوت کرده، بازداشت موقت را تمدید کرده‌اند که عملی غیرقانونی است. نگه داشتن کتاب‌های ممنوعه جرم نیست به شرط آن‌که فرد پخش‌شان نکرده باشد. سوال درباره فامیل فرد در خارج کشور یا این که متهم در گذشته به چه جاها یا کشورهایی رفته و در آن‌جا چه کار انجام داده و آیا با کسی رابطه داشته یا خیر غیرقانونی است. متهم باید تنها به سوال‌هایی پاسخ دهد که به اتهام مربوط است. اقرار فرد دیگری به تنهایی دلیل بر مجرم بودن متهم نیست".

| + | بخش: خبر و گزارش

سه‌شنبه 19 دی 1385 

شيرين و فرهاد هم نوای برابری سر دادند (ورود كمپين يک ميليون امضاء به كرمانشاه به روايتی ديگر...) / بلال مرداويسی

 

هوای بسيار سرد و نامساعد غرب كشور اگرچه نسرين ستوده، عضو حقوقدان كمپين را كه از سفر با ساير آموزش‌گران مركزنشين بازمانده بود، به ناچار تهران­گير كرد، اما در مقابلِ گرمای حضور جوانان برابری­خواه كُرد به ناچار سر تسليم فرود آورد و نتيجه آن شد كه اولين كارگاه آموزشی كمپين "يك ميليون امضاء" در مناطق كُردنشين، جمعه ۸ دی‌ماه در ديار شيرين و فرهاد، كرمانشاه (كرماشان)، و به ميزبانی انجمن غيردولتی "ژيار" برگزار گرديد.

استقبال فعالين كمپين در تهران از يك سو و اشتياق فراوان اعضای انجمن ژيار از سوی ديگر موجب شد كه برگزاری كارگاه آموزشی سريع­تر از آن­چه كه در ذهن نگارنده بود، ميسر شود. دوستانی كه با فعاليت در انجمن­های غيردولتی آشنايی دارند بهتر می­دانند كه برگزاری چنين جلسه­ای با وجود محدوديت­های همه­جانبه­ای كه اين قبيل تشكل­ها دارند، به چه اندازه دشوار است. اما شور و شوق فعالين مدنی كرمانشاهی، برخاسته از ايمان به هدف نهايی كمپين، كه به تعبير بنده "اعتلای انسانيت" در قالب تغيير قوانين تبعيض­آميز بر عليه زنان است، دشواری­ها را پشت سر نهاد و صدای كمپين تغيير برای برابری را در كرمانشاه و شهرها و روستاهای حومه‌ی آن، طنين­انداز كرد.

در نهایت کارگاه آموزشی کمپین "یک میلیون امضاء" با حضور شماری از فعالین مدنی٬ اعضای تشکل‌های غیردولتی ژیار٬ آبنوس٬ ندای جامعه٬ بصیرت٬ کانون مهر کرمانشاه و تعدادی از فعالین دانشجویی در دفتر انجمن ژیار برگزار گردید. از نکات قابل توجه کارگاه کرمانشاه و به اذعان آموزش‌گران٬ حضور فعال شرکت‌کنندگان در بحث‌های مطرح شده از جانب تیم آموزش بود. گزارش مبسوط مباحث مطرح شده در کارگاه را می‌توانید در گزارش گلناز ملک بخوانید.

پتانسيل فعالين جديد گرويده به كمپين در كرمانشاه از يك سو و زمينه‌ی مستعد فرهنگی ـ اجتماعی منطقه از سوی ديگر، نويد گسترش هرچه بيشتر ندای برابری­خواهی زنان را در غرب كشور می­دهد. نگارنده اطمينان دارد كه به‌زودی شاهد اخباری خوش از فعاليت گسترده‌ی كمپين در اين خطه خواهيم بود.

به­عنوان رابط بين فعالين كمپين در تهران و برگزاركنندگان كارگاه در كرمانشاه لازم می­دانم مراتب سپاس خود را از خانم­ها منصوره شجاعی، شهلا انتصاری، راحله عسگری­زاده و گلناز ملك٬ كه سختی سفر در چنين شرايط دشواری را متقبل شدند و نيز دوستان عزيزم در انجمن ژيار كرمانشاه، كه در برگزاری كارگاه سنگ تمام گذاشتند، به­جا آورده و به همگی خسته نباشيد بگويم.

| + | بخش: خبر و گزارش

شنبه 16 دی 1385 

كمپين يک ميليون امضاء به كرمانشاه رسيد / گزارش: گلناز ملك / عكس: راحله عسگری‌زاده

 

روز  هشتم دی‌ماه ۱۳۸۵ کارگاه آموزشی کمپین یک میلیون امضاء با حضور ۳۰ تن از فعالین کرمانشاه و به دعوت سازمان غیردولتی "ژیار" در این شهر برگزار شد.

کارگاه با سخنان منصوره شجاعی درباره‌ی جنبش زنان و تاریخچه‌ی آن در ایران آغاز شد. به گفته‌ی وی اولین جرقه‌های جنبش زنان (بر مبنای تعاریف جامعه‌شناختی‌ای که در مورد "جنبش" ارائه می‌شود) بعد از انقلاب مشروطه و تدوین قانون اساسی زده شد.

منصوره شجاعی گفت: زمانی که روشنفکران و انقلابیون آن دوره، قانون اساسی را نوشتند، زنان متوجه شدند که در این قانون در کنار مجانین و سفها قرار گرفته‌اند و حقی برای ایشان در نظر گرفته نشده است. نطفه‌ی جنبش زنان در همین هنگام بسته شد و هدف خود را مرتبط کردن قانون اساسی با خواست زنان قرار داد و از همان ابتدا در دو خط موازی شروع به تلاش و فعالیت کرد. یکی برای رسیدن به خواسته‌های سیاسی و اجتماعی مثل حق رأی، داشتن تشکل‌ها، حضور در محافل اجتماعی و مراجع تصمیم‌گیری و ... و گروه دیگر برای سوادآموزی زنان و رسیدن به مدارج عالی تحصیل به موازات هم تلاش می‌کردند.

عضو کمپین یک میلیون امضاء، علت خاموش شدن خیزش جنبش نوپای زنان طبقه‌ی متوسط ایران را شرايط دوران ظهور رضاشاه می‌داند. او در ادامه گفت: خواسته‌ای‌ که از دل مردم برنیامده باشد تبدیل به داستانی فرمایشی می‌شود کما این‌که دیدیم تمام حقوقی که به زنان اهدا شد، مدتی بعد توسط خود زنان به عنوان نمادهای استبداد بخشیده شد.

شجاعی علت پا نگرفتن مجدد جنبش زنان بعد از برکناری رضا شاه و در دوران محمدرضا پهلوی را، حل شدن زنان در احزاب مردانه‌ای كه توجه به مسائل زنان نداشتند و نيز محدود شدن زنان در حركت از بالا در زمان محمدرضا شاه دانست.

او در ادامه اشاره‌ای به دوره‌ی سکوت جنبش زنان در دهه‌ی ۶۰ و تا اواخر دهه‌ی ۷۰ به علت جنگ و شریط سیاسی، اقتصادی و ... حاکم بر جامعه کرد و شروع پا گرفتن مجدد جنبش را و حرکت‌های مستقل زنان را هم‌زمان با تشکیل گروه‌های دولتی زنان را از کنفرانس پکن سال ۱۹۹۴ دانست.

شجاعی مراسم ۸ مارس در سال ۷۸ در شهر کتاب را نقطه‌ی عطفی دانست که در آن روز جنبش واقعی و مستقل زنان فعالیت علنی خود را آغاز کرد و از آن زمان طرح خواست‌های حقوقی و علنی در غالب سمینار، تجمع و استفاده از فضاهای عمومی شکل گرفت.

وی در ادامه‌ی سخنانش اذعان کرد: نطفه‌ی کمپین یک میلیون امضاء در ۲۲  خرداد ۸۵ بسته شد و در واقع مولود جنبش زنان از انقلاب مشروطه تا به امروز است.

به علت برف و بوران و بسته بودن راه‌ها نسرین ستوده، از حقوق‌دانان کمپین نتوانست در کارگاه شرکت کند و شهلا انتصاری ارائه‌ی هر دو مبحث حقوقی و شیو‌ه‌ی کار چهره به چهره را برعهده گرفت.

شهلا انتصاری آموزش چهره به چهره را از مهم‌ترین قسمت‌های کمپین برشمرد و گفت: درست است که هدف ما جمع‌آوری یک میلیون امضاء است ولی مهم‌تر از آن آموزشی است که صورت می‌گیرد و آگاهی‌ای است که زنان و مردان برابری‌خواه به آن دست می‌یابند .

به گفته‌ی وی در این پروسه چند اتفاق رخ می‌دهد: اول این‌که انسان‌ها از دردهای یکدیگر آگاه می‌شوند و این آگاهی تنها از طریق ارتباط با مردم به دست می‌آید. دیگر این‌که اعضای کمپین، صدای گروه خاموشان جامعه می‌شود، یعنی زنانی که به دلیل موقعیت اجتماعی و فرهنگی خود نمی‌توانند صدای خود را به گوش دیگران برسانند و در نهایت پاسخی خواهد بود برای کسانی که مخالف اصلاح قوانین هستند و برای تخریب فعالین زنان دائم این موضوع را مطرح می‌کنند که فعالین، همه از قشر مرفه و بی‌درد جامعه هستند و کمپین نشان می‌دهد که همه‌ی زنان از هر قشر و طبقه‌ای یک درد مشترک دارند و آن هم این است که حقوق یک انسان کامل را ندارند.

در پایان کارگاه نیز شهلا انتصاری به پرسش‌های شرکت‌کنندگان در مورد چگونگی جمع آوری امضاء و تشکیل کمیته‌ها در کرمانشاه پاسخ داد.

 

پی‌نوشت...

عكس‌های كارگاه آموزشی كمپين يك ميليون امضاء در كرمانشاه

| + | بخش: خبر و گزارش